Prof. dr Slobodan Vujić

Slobodan Vujić, rudarski inženjer, doktor tehničkih nauka, univerzitetski profesor u penziji, (Čerević, Fruška gora, 1947).

Školovao se u Prizrenu, Beočinu i Beogradu. Na Rudarsko-geološkom fakultetu u Beogradu (RGF) diplomirao na smerovima za elektrotehniku i mašinstvo i površinku eksploataciju mineralnih sirovina, magistrirao i doktorirao.

Specijalizirao i usavršavao se u Institutu Mihail Pupin Beograd, Institutu za nuklearne nauke Vinča Beograd, Moskovskom državnom rudarskom institutu (danas Moskovski državni rudarski univerzitet), Ukrajinaproekt Kijev, Rudarsko-metalurškoj akademiji Krakov, Moskovskom državnom univerzitetu Lomonosov i Imperijal koledžu za nauku i tehnologiju London.

Studijski je boravio u Rusiji, Poljskoj, Velikoj Britaniji, Nemačkoj, SAD, Indijiji, Francuskoj, Čehoslovačkoj, Argentini, Brazilu, Kini, Grčkoj, Turskoj, Albaniji, Italiji, Bugarskoj, Austriji i Španiji.

Posle Artiljerijske škole rezervnih oficira u Zadru i stažiranja u jedinici u Novom Sadu, od 1972. do 2012. radio na RGF-u, prošao sva izborna zvanja, red. prof. od 1991.  Od 2012. do 2024. radio u Rudarskom institutu Beograd.  Osim na matičnom, držao je nastavu na fakultetima i institutima u zemlji i van zemlje. Široko i vrhunsko inženjersko obrazovanje, posvećenost rudarstvu, visoki naučni dometi, osnova su njegove kompetentnosti za uspešno izvođenje nastave na predmetima velikog tematskog raspona, projektovanja, tehnologije eksploatacije i odvodnjavanja rudnika, automatizacije i upravljanja procesima, primenjenog računarstva, programiranja, matematičkog modelovanja, teorije upravljanja i operacionih istraživanja.

Naučni doprinosi, originalne postavke i rešenja u interakciji rudarstva, geologije, matematike, sistemskih nauka i računarstva, pridružili su ga pionirima nauke koji su otvarali i trasirali nove puteve u rudarskoj nauci i inženjerstvu, i srpsku naučnu misao na ovom polju svrstale u svetski vrh. Smatra se osnivačem beogradske škole matematičkog modelovanja, sistemskog inženjerstva i primenjenog računarstva u rudarstvu i geologiji.

Na unapređenje i osavremenjavanje obrazovanja rudarskih i geoloških inženjera, uticao je kreiranjem i uvođenjem novih nastavnih programa i predmeta na redovnim i višim nivoima studija, podrškom i rukovođenjem u izradi 29 doktorskih disertacija i 19 magistarskih teza.  Autor je više od 400 naučnih i stručnih radova, 32 monografije (jedna objavljena u Moskvi na ruskom jeziku), 14 udžbenika i stručnih publikacija, 42 naučna projekta, 32 softverska paketa i dve stručne izložbe: Rudarstvo na tlu centralnog Balkana – Osam hiljada godina istorije (Mala galerija SANU Beograd, 2003) i Četrdeset godina računarstva u srpskom rudarstvu i geologiji (Mala galerija SANU Beograd, Dom kulture Lazarevac, Narodni muzej Prijedor, 2010).

Uspešno je predvodio projektantske timove u rešavanju brojnih stručnih problema rudnika Srbije i Jugoslavije, sa preko 210 uspešnih realizovanih projekata i 7 otvorenih rudnika.  Posle prekida pokrenuo je štampanje i uređivao jedan od najstarijih u svetu časopisa za rudarstvo „Rudarski glasnik“ (prvi broj  izašao 1903). Član je naučnih saveta i uređivačkih odbora više uglednih međunarodnih naučnih časopisa.

Na matičnom fakultetu učestvovao je u osnivanju Smera i Katedre za površinsku eksploataciju, formirao je i rukovodio Računarskim centrom, Katedrom za primenjeno računarstvo i sistemsko inženjerstvo i Laboratorijom za računarski integrisane tehnologije i sistemsko inženjerstvo. U  Savezu inženjera i tehničara Jugoslavije, učestvovao je u osnivanju Komiteta za površinsku eksploataciju i bio prvi sekretar njegovog Izvršnog odbora,  osnovao je Jugoslovenski komitet za primenu matematičkih metoda i računara u rudarstvu i geologiji, pokrenuo istoimeni međunarodni simpozium itd.

Posle višegodišnje stagnacije Rudarskog instituta Beograd, uzrokovane raspadom zemlje, sankcijama, uništenom ekonomijom i odlivom kadrova, pomogao vraćanju Instituta na statusno mesto koje mu u nauci pripadalo od osnivanja 1960.

Podržao ideju o osnivanju, pružio  podršku koncipiranju i  nastajanju Rudarskog fakultet u Prijedoru. Biblioteci poklonio više od sto knjiga, a s ciljem međunarodne afirmacije Fakuleta, omogućio da se  organizacija Sedmog balkanskog rudarskog kongresa poveri Rudarskom fakultetu u Prijedoru.

Inostrani član je: Ruske akademije nauka; Akademije nauka i umjetnosti Republike Srpske; Ruske akademije prirodnih nauka i Akademije rudarskih nauka Rusije. Član je: Akademije inženjerskih nauka Srbije; Balkanske akademije rudarskih nauka, čiji je predsednik;  Balkanske akademije nauka za mineralne tehnologije; i Evroazijske akademije rudarskih nauka. Počasni je član Odeljenja za naftno inženjerstvo, rudarstvo i geonomiju Rumunske akademije tehničkih nauka i počasni doktor Univerziteta u Sofiji.

Laureat je: odlikovanja predsednika Republike Srebrne medalje za izuzetne zasluge i postignute naučne rezultate u oblastima rudarstva i geologije; Jubilarne medalje Ruske akdemije nauka povodom 300 godina RAN; Nagrade grada Beograd despot Stefan Lazarević  za naučno delo u oblasti prirodnih  i tehničkih nauka; Srebrne medalje Ruske akademije rudarskih nauka; Zlatne medalje za osnivanje, zasluge i doprinose razvoju Balkanskog rudarskog kongresa; Povelje Nikola Tesla, itd.

Oženjen je, supruga Milica, geolog, magistar nauka, kći Jovana i sin Siniša lekari.