Dr Sofija Stefanović
Dr Sofija Stefanović rođena je u Kikindi 1972. godine. Osnovnu školu završila je u Novom Sadu a gimnaziju u Sremskim Karlovcima. Diplomirala je 1995. godine na Odeljenju za arheologiju na Filozofskom fakultetu u Beogradu dok je magistarske studije na istom fakultetu, na Odeljenju za interdisciplinarnu antropologiju završila 2000. godine. Na Filozofskom fakultetu je 2006. godine odbranila doktorsku disertaciju „Mišićno-skeletni markeri stresa u kasnoj praistoriji-nekropola u Mokrinu (2000-1500 pre n.e.). Deo doktorata uradila je na Institutu za praistoriju i protoistoriju na Univerzitetu u Hajdelbergu (2001 i 2002. godine) na kojem je boravila kao stipendista fondacije Aleksandar Humbolt. Kao postdoktorand usavršavala se na Univerzitetu u Kembridžu tokom 2007. godine kao stipendista Ministarstva prosvete i tehnološkog razvoja.
Od 1997. godine radi na Odeljenju za arheologiju Filozofskog fakulteta u Beogradu kao asistent-pripravnik, od 2001. godine kao asistent, od 2007. godine kao docent. U zvanje vanrednog profesora izabrana je 2012. godine a 2016. godine izabrana je u zvanje redovnog profesora. Od novembra 2016. godine zaposlena je i na Institutu Biosens na Univerzitetu u Novom Sadu gde rukvodi projektom BIRTH, kao prvi naučnik iz Srbije čije istraživanje je podržao Evropski istraživački savet. Na Odeljenju za arheologiju, angažovana je na predmetima u oblasti bioarheologije i fizičke antropologije a takođe, u nastavni plan uvela je i brojne nove bioarheološke predmete na svim nivoima studija. Jedan je od osnivača Laboratorije za bioarheologiju 2008. godine a od 2015. do 2017. godine i njen upravnik. Odlukom Ministarstva prosvete, nauke i tehnološkog razvoja 2015. godine, Laboratorija za bioarheologiju akreditovana je kao Centar izuzetnih vrednosti za bioarheološka istraživanja. Od 2017. godine je i vođa istraživačke grupe za bioarheologiju na Institutu Biosens koja uspešno realizuje velik broj projekata i ima široku mrežu međunarodne saradnje. Dr Stefanović je bila mentor 30 diplomskih i 11 master radova, kao i dva odbranjena doktorata, dok je trenutno mentor dva master i pet doktorskih radova.
Dr Stefanović od 2011. godine rukovodi projektom Bioarheologija drevne Evrope: ljudi, životinje i biljke u prasitoriji na tlu Srbije, koji finansira Ministarstvo prosvete i nauke, dok je kao istraživač rangirana u najvišu Al kategoriju. Ovaj projekat u kojem su angažovana samo tri starija istraživača i šest dokoranata postigao je značajne rezultate i u periodu između 2011 i 2017. godine rezultati projekta objavljeni su u 70 radova od čega je 25 radova u časopisima na SCI listi. Od 2012-2015. godine rukovodila je srpskim timom fp7 projekta BEAN – Bridging the European and Anatolian Neolithic: demography, migration, and lifestyle at the advent of civilization, što je ujedno i prvi fp7 projekat u srpskoj arheologiji. U okviru ovog projekta, uz saradnju sa Laboratorijom za paleogenetiku u Majncu, uspešno je iz praistorijskih skeleta sa Đerdapa izolovan čitav genom kod deset individua čija će analiza pružiti sasvim nova saznanja o procesu neolitizacije ovog dela Evrope. U periodu između 2013-2014 rukvodila je srspkim timom bilateralnog projekta PREFERT Prehistoric fertility: length of lactation in the Mesolithic and Neolithic of South-Eastern Europe (10000- 5500 B.C.), koji su finansirali Ministarstvo prosvete, nauke i tehnološkog razvoja i CNRS (Centre national de la recherche scientifique). U okviru ovog projekta izvršene su izotopske analize dužine dojenja i ustanovljeno je da se sa neolitom period dojenja skraćuje što je moglo imati značajne posledice po fertilitet praistorijskih žena. Od 2015. godine, rukovodi projektom BIRTH Births, mothers and babies: prehistoric fertility in the Balkans during the Early and Middle Holocene (10000-5000 B.C) na Institutu Biosens u Novom Sadu. U okviru ovog projekta postavljaju se novi standardi za proučavanje evolucije fertiliteta kroz detekciju broja trudnoća analizom tzv.“linija krize“ na zubima.
Kada je u pitanju naučno-istraživački rad, dr. Stefanović je ostvarila značajne rezultate i na međunarodnom nivou, baveći se u najvećoj meri temama praistorijske bioarheologije Balkana, dok njeni radovi imaju indeks citiranosti – h10, odnosno, od 2011. godine citirani su u oko 300 drugih publikacija. Objavila je 25 radova u međunarodnim publikacijama od čega je 17 radova u časopisima sa SCI i ERIH liste (poput Journal of Archaeological Science, Journal of Anthropological Archaeology, International Journal of Osteoarchaeology, PLOS ONE, Documenta Prehistorica, Anthropologie, Journal of Field Archaeology).
Kada je u pitanju angažovanje u radu Filozofskog fakulteta, dr Stefanović je od 2009. do 2012. godine bila predsednik Komisije za naučno-istraživački rad i ESPB koordinator fakulteta. Na Univerzitetu, tri godine je bila član Upravnog odbora Zadužbine Veselina Lučića, a od 2012. godine je i predsednik ove Zadužbine, čiji cilj je nagrađivanje najboljih naučnih radova.
Od 2015. godine član je redakcije časopisa Odeljenja za arheologiju Arhaika, a od iste godine i član redakcije časopisa Arcaeologia Austriaca koji izdaje Austrijska akademija nauka. Takođe, od 2013. godine je član naučne komisije Međunarodne unije za praistoriju i protoistoriju (UISPP). Tokom 2012. i 2013. godine bila je angažovana kao konsultant Saveta Evrope i jedan je od autora Izveštaja o stanju nasleđa u Srbiji. Član je Srpskog arheološkog društva, Evropske arheološke asocijacije, Američke asocijacije fizičkih antropologa i Svetskog arheološkog kongresa.
Od 2014. godine na poziv Austrijske akademije nauka postala je saradnik u incijativi Nemačke vlade čiji je cilj definisanje uslova za poboljšanje stanja nauke na Balkanu, u tzv. Međuvladine inicijative za Zapadni Balkan, dok je 2016. god. na poziv Nemačke akademije nauka Leopoldina postala član ekspertske grupe za definisanje uslova za stvaranje Naučne fondacije za Zapadni Balkan čiji je cilj finansiranje izvrsnih mladih naučnika u Evropi. Na predlog Evropskog istraživačkog savata, 2015. postala je član Akademske mreže najuspešnijih naučnica.