Prof. dr Aleksandar Jovović

Aleksandar Jovović je rođen 1966. godine u Beogradu, gde je završio osnovnu i srednju školu. Diplomirao je na Mašinskom fakultetu u Beogradu 1992., magistarski rad odbranio 1996., a doktorsku disertaciju 2002. godine. U zvanje redovnog profesora izabran je 2012. godine. Osim nastave na Osnovnim, Master i Doktorskim studijama Mašinskog fakulteta Univerziteta u Beogradu, nastavu je održavao i na MSc i PhD studijama u saradnji Mašinskog fakulteta u Beogradu i Norwegian University of Science and Technology iz Trondheim-a, u okviru AAOM, kao i na Mašinskom fakultetu u Kraljevu.

Rukovodilac je Centra za procesnu tehniku i zaštitu životne sredine Mašinskog fakulteta i jedan od osnivača Akreditovane laboratorije za procesnu tehniku, energetsku efikasnost i zaštitu životne sredine. Do sada je bio mentor 144 diplomskih i master radova, četiri magistarska rada i tri doktorske disertacije, kao i član komisija za odbranu master, magistarskih i doktorskih disertacija i izbora u zvanje na Univerzitetu u Beogradu, Kragujevcu, Novom Sadu, Banja Luci, Istočnom Sarajevu i Mariboru.

Bio je organizator i jedan od predavača u okviru kurseva Climate change master course i Bio and waste master course i Energy Production from Biomass and Waste Materials and Soil Remediation finansiranih od strane strane Vlade Republike Italije, kao i predavač je po pozivu u Akademiji inženjerskih nauka, Inženjerskoj komori Srbije, Privrednoj komori Beograda i Srbije. Po pozivu je održao i predavanje međunarodnoj radionici Sustainable materials and technologies na Univerzitetu u Mariboru, Slovenija.

            Član je Odbora čovek i životna sredina SANU. Član je Matičnog naučnog odbora za uređenje, zaštitu i korišćenje voda, vazduha i zemljište. Osnivač je Asocijacije za upravljanje čvrstim otpadom, SeSWA i član nacionalnog saveta. Osnivač je i predlagač Projekta osnivanja Nacionalnog tela, i predsednik Međuresornog koordinacionog tela za utvrđivanje posledica NATO bombardovanja po zdravlja i životnu sredinu. Organizator je uključenja Univerziteta u Beogradu u University Alliance of Silk Road (UASR), a na osnovu toga i uključenje tehničke grupacije Univeriteta u Beogradu (preko Mašinskog fakulteta) u Energy Sub-Alliance in University Alliance of the Silk Road, Republike Kine. Do oktobra 2018. godine obavljao je funkciju predsednika Saveta Mašinskog fakulteta i člana Saveta Univerziteta u Beogradu. Učestvovao je kao organizator ili predsednik organizacionih i naučnih odbora simpozijuma i konferencija SANU, Društva termičara, SMEITS-a i sl. Član je naučnog odbora međunarodnog kongresa ISWA 2016. i ko-urednik tematskog broja međunarodnog časopisa Waste management and research, a 2018 godine je predavač po pozivu i član naučnog odbora Treće SEE SDEWES konferencije.

Bio je saradnik ekspertskog tima za izradu Izabranih razvojnih programa u okviru Predloga Strategije privrednog razvoja Srbije do 2010. godine, Strategije održivog razvoja Republike Srbije, nacionalnih planova za sprovođenje međunarodnih protokola i konvencija, više radnih grupa i savetodavnih grupa ministarstva nadležnog za poslove životne sredine, ministarstva nadležnog za poslove energetike, i nacionalne agencije za zaštitu životne sredine.

Od 2015. godine je član Radne grupe kao savetodavnog tela ministra poljoprivrede i zaštite životne sredine, u oblasti zaštite životne sredine. Predsednik je Komisije za standarde u oblasti upravljanja otpadom Instituta za standardizaciju i član Komisije sistemi upravljanja zaštitom životne sredine. Stalni je član tehničke komisije za ocenu studija o proceni uticaja određenih projekata na životnu sredinu na nivou Republike, Pokrajine, Grada Beograda i više lokalnih samouprava. Bio je član prve tehničke komisije Ministarstva životne sredine i član prve tehničke komisije Pokrajinskog sekretarijata za graditeljstvo, prostorno planiranje i životnu sredinu za ocenu uslova utvrđenih u nacrtu integrisane dozvole. Od 2007. godine je Nacionalni ekspert za čistiju proizvodnju, kao i Član savetodavnog odbora Centra za čistiju proizvodnju. Kao ekspert nominovan je od strane Republike Srbije u proces izrade odgovarajućih uputstava u okviru Štokholmske konvencije UN. Član je žirija kompanije Fabrika cementa Popovac u okviru konkursa Partnerstvo za budućnost, Konkursa za nacionalne stipendije „Za žene u nauci” u organizaciji kompanije L’Oreal, kao i Programa Pokreni se za nauku. Recenzent je 18 međunarodnih naučnih časopisa, više knjiga i monografija, međunarodnih, bilateralnih i nacionalnih projekata i većeg broja radova za međunarodne i nacionalne konferencije i kongrese.

            Takođe, profesor Aleksandar Jovović je: (a) autor ili koautor pet monografija nacionalnog značaja, šest poglavlja u monografiji nacionalnog značaja, tri poglavlja u monografiji međunarodnog značaja, (b) objavio 19 radova u časopisima međunarodnog značaja sa ISI liste (ukupna citiranost 24 prikazana članka po SCOPUS iznosi 118 i h indeks 6, i većem broju drugih međunarodnih časopisa i 14 radova u časopisima nacionalnog značaja, (v) objavio više od 50 radova saopštenih na međunarodnim i domaćim konferencijama koji predstavljaju značajan doprinos u oblasti Procesne tehnike, (g) učestvovao u realizaciji pet međunarodnih naučnih projekata (HERD, FP, TEMPUS), rukovodio izradom tri i učestvovo u realizaciji velikog broja projekata finansiranih od strane Ministarstva za nauku i tehnološki razvoj, međunarodnih institucija, (d) učestvovao ili rukovodio u više od 220 projekata i ispitivanja koja su proistekla iz neposredne saradnje sa privredom, pri čemu su mnogi od ovih projekata izvedeni i rezultovali značajnim poboljšanjima proizvodnih procesa i tehnologija. Povelja o priznanju izuzetnog doprinosa procesnoj tehnici dodeljena mu je od strane Društva za procesnu tehniku SMEITS 2015. godine.

            Prostor naučno-istraživačke oblasti i ostvarenih rezultata profesora Jovovića je izuzetno širok, obuhvativši sva aktuelna dešavanja u oblasti naučno-istraživačkih aktivnosti i tehničkih realizacija u svetu i u zemlji, od termičkog tretmana otpada i uticaja tih procesa na životnu sredinu, istraživanja u oblasti industrijskih zagađenja, do trenutno najaktuelnije problematike emisije gasova sa efektom staklene bašte, većeg korišćenja otpadnih materijala i obnovljivih izvora energije.